
Een molen met doorzettingsvermogen
De geschiedenis van de Tolhuys Coornmolen kent letterlijk haar hoogte- en dieptepunten. De huidige ronde stenen molen werd in 1888 gebouwd ter vervanging van een houten voorganger die door brand verloren ging. Alsof dat nog niet genoeg was, sloeg het noodlot opnieuw toe toen de molen in 1930 wederom door brand werd getroffen. De oorzaak? Een oververhitte as. Na de brand werd de molen wel hersteld, maar jarenlang zonder wieken. Als een stille reus keek hij uit over Lobith, wachtend op betere tijden.
Van kale romp naar trots van Lobith
Die betere tijden kwamen dankzij een groep enthousiaste vrijwilligers. In 1987 werd de Stichting Vrienden van de Lobithse Molen opgericht met één doel: de molen weer laten draaien. Na jaren van inzet kreeg de molen in 1995 een nieuwe kap, een nieuw wiekenkruis en een volledig werkend binnenwerk. Sindsdien malen vrijwillige molenaars er weer graan en klinkt regelmatig het vertrouwde gekraak van hout, tandwielen en maalstenen. Daarmee is de molen opnieuw uitgegroeid tot een levend stukje erfgoed.
Waar de wieken weer draaien
Wie de molen bezoekt, stapt letterlijk een stukje geschiedenis binnen. Tijdens de draaidagen vertellen vrijwillige molenaars met zichtbaar enthousiasme over het eeuwenoude vak. Je ontdekt hoe windkracht wordt omgezet in beweging, ziet de maalstenen aan het werk en kunt zelfs molenproducten kopen. En eerlijk is eerlijk: een molen bewonderen is leuk, maar een draaiende molen beleven is nóg veel mooier. Zodra de wieken boven Lobith hun rondjes draaien, weet je dat de Tolhuys Coornmolen weer doet waarvoor hij gebouwd is.





