Plaquette Burgemeester Bruns

Toen een pont nog de snelweg was

Tegenwoordig rijd je in een paar minuten van Zevenaar naar het Gelders Eiland. Een eeuw geleden zag de wereld er heel anders uit. Wie naar de overkant wilde, was afhankelijk van een pont over de Oude Rijn. Op de plek waar nu het trekpontje van het Rijnstrangenpad ligt, voer vroeger een grotere veerpont die zelfs auto’s kon meenemen. Burgemeester Willem Bruns vond dat zijn gemeente beter bereikbaar moest worden en begon een jarenlange strijd om een vaste brug te realiseren. Met veel doorzettingsvermogen wist hij uiteindelijk de overheid te overtuigen om de brug te financieren.

Een brug met meer levens dan een kat

De geschiedenis van de brug leest bijna als een avonturenroman. In 1938 werd de brug gebouwd, maar door de dreigende oorlog werd zij aanvankelijk niet eens aangesloten op de weg. Toen een strenge winter het eiland bijna volledig afsloot van de buitenwereld, wist Bruns alsnog de opening af te dwingen. Op 10 april 1940 werd de brug feestelijk geopend. Exact een maand later viel Duitsland Nederland binnen en werd de brug opgeblazen. Daarna werd ze hersteld, opnieuw vernield tijdens de bevrijding en vervangen door tijdelijke militaire Baileybruggen. Pas in 1958 kwam er eindelijk een nieuwe, permanente brug.

Een brug naar de toekomst

Dankzij de vasthoudendheid van Bruns werd het eiland beter bereikbaar voor bewoners, ondernemers en bezoekers. Toch kun je langs het Rijnstrangenpad nog altijd iets van het oude eilandgevoel ervaren. Stap op het trekpontje, kijk uit over de Oude Rijn en stel je voor hoe bewoners vroeger afhankelijk waren van weer, water en veerponten. De plaquette van Bruns herinnert eraan dat bereikbaarheid niet altijd vanzelfsprekend is geweest.