
Toen de ovens nooit stil stonden
Eeuwenlang vormde de baksteenindustrie het kloppende hart van Spijk. Langs de rivier stonden steenfabrieken als Copera en de Hollands-Duitse Steenfabriek, waar dag in dag uit werd gewerkt aan de productie van miljoenen bakstenen. De klei kwam uit de uiterwaarden, de ovens brandden onafgebroken en schepen lagen klaar om de stenen naar de rest van Nederland te vervoeren. Spijk groeide uit tot een echt steenovendorp, waar het leven van veel gezinnen volledig draaide om de fabriek.
Het leven van het steenovenvolk
Het werk was zwaar, vuil en vaak seizoensgebonden. Arbeiders maakten lange dagen en woonden soms in eenvoudige arbeiderswoningen vlak bij de fabriek. Niet alleen mannen werkten mee; ook vrouwen en kinderen droegen hun steentje bij. Samen vormden zij het zogenaamde steenovenvolk, een hechte gemeenschap van harde werkers die onder vaak moeilijke omstandigheden een bestaan opbouwden. Hun inzet legde letterlijk de basis voor talloze huizen, wegen en gebouwen in Nederland.
Een eerbetoon in brons
Het beeld van de steenovenarbeider werd gemaakt door kunstenares Marga Breij uit Tolkamer en staat symbool voor al die onbekende arbeiders die het landschap en de geschiedenis van Spijk mede vormgaven. Toen het oorspronkelijke beeld werd gestolen, liet het dorp zien hoe belangrijk deze herinnering is. Dankzij een gezamenlijke inzamelingsactie verscheen er een nieuw bronzen exemplaar, stevig verankerd in een enorm betonblok. Zo blijft het verhaal van het steenovenvolk zichtbaar voor toekomstige generaties.





