Protestantse kerk Lobith

Onder het geluid van eeuwenoude klokken

De eerste steen van de kerk werd gelegd op 7 juli 1660 door rechter Reinhardt Muller en dominee Armiger. Ruim een jaar later vond de feestelijke ingebruikname plaats. Sindsdien wordt het gebouw onafgebroken gebruikt voor kerkdiensten en bijeenkomsten. Al in 1661 kreeg de kerk twee klokken van de beroemde Huissense klokkengieter Peter van Trier. Nog altijd herinneren deze klokken aan de tijd waarin Lobith een belangrijke plaats was aan de Rijn en de kerktoren een vertrouwd baken vormde voor inwoners en reizigers.

Een muzikaal verborgen juweel

Wie de kerk binnenstapt, ontdekt een bijzondere verrassing. Het gebouw herbergt namelijk een zeldzaam tweeklaviers kabinetorgel uit ongeveer 1790, gebouwd door orgelmaker H.H. Hess. Voor liefhebbers van historische instrumenten is dit een klein juweeltje. Samen met de intieme sfeer van het kerkje vormt het een bijzondere combinatie van geschiedenis, vakmanschap en muziek. Het is dan ook niet moeilijk voor te stellen hoe hier al eeuwenlang psalmen en gezangen door de ruimte hebben geklonken.

De dominee die het kerkhof wilde sluiten

Een van de opmerkelijkste verhalen uit de geschiedenis van de kerk speelde zich af in de negentiende eeuw af. Dominee Van Veen raakte ervan overtuigd dat het nabijgelegen kerkhof de oorzaak was van meerdere gevallen van tyfus, waaronder die van zijn dienstmeid en zijn eigen zoon. Volgens hem vervuilde het kerkhof het drinkwater uit de nabijgelegen putten. Het gemeentebestuur dacht daar heel anders over en wilde de kosten van een nieuw kerkhof liever vermijden. Wat volgde was een jarenlange strijd die zelfs de minister van Binnenlandse Zaken bereikte. Uiteindelijk groeide de kwestie uit tot een van de meest besproken lokale conflicten uit de geschiedenis van Lobith en laat het zien hoe anders men vroeger omging met gezondheid, wetenschap en bestuur.