
Een kerk van bijna negen eeuwen oud
Al rond het jaar 1120 stond hier een stenen kerkje, gewijd aan Sint Helena, de moeder van keizer Constantijn de Grote. Dat was bijzonder, want in een tijd waarin veel gebouwen nog van hout waren, verrees hier al een robuust godshuis van tufsteen. Deze steen werd vanuit de Duitse Eifel aangevoerd, waarschijnlijk per schip over de Rijn die destijds vlak achter de kerk stroomde. Wie goed kijkt, ontdekt in de huidige muren nog altijd de geelgrijze stenen uit die vroege middeleeuwen. Zelfs het onderste deel van de toren stamt nog uit deze periode en vormt daarmee een van de oudste zichtbare bouwwerken van het Gelders Eiland.
Gebouwd op geschiedenis
Door de eeuwen heen veranderde de kerk meerdere keren van uiterlijk. Bij verbouwingen werden oude stenen niet weggegooid, maar opnieuw gebruikt. Daardoor zijn in de muren nog steeds de zogenaamde speklagen zichtbaar: afwisselende lagen tufsteen en baksteen. Ook de Reformatie liet haar sporen na. Toen in 1609 de eerste protestantse predikant naar Aerdt kwam, verdwenen altaren, beelden en schilderijen uit de kerk. Veel van deze kunstschatten gingen verloren. Toch bleef het gebouw overeind en groeide het uit tot een stille getuige van bijna negen eeuwen geschiedenis.
Meer dan een kerk alleen
Tegenwoordig is de kerk nog altijd een bijzondere ontmoetingsplek. Kunstkring Het Gelders Eiland organiseert er jaarlijks diverse tentoonstellingen en dankzij de uitstekende akoestiek weten ook musici het kerkje goed te vinden. Daarmee vervult het gebouw nog steeds dezelfde rol als eeuwen geleden: een plek waar mensen samenkomen. Alleen zijn het tegenwoordig niet alleen gelovigen, maar ook kunstliefhebbers, muzikanten, bruidsparen en bezoekers die zich laten verrassen door de bijzondere sfeer van deze historische kerk.





